قرار نبود ترمیناتور باشم

بانی فیلم – گروه سینمای جهان – وصال روحانی: آرنولد شوارتزنگر اتریشی- آمریکایی که بیش از ۴۵ سال پیش قهرمان پرورش اندام جهان شد و پس از چند بار سفر به آمریکا و کارهای هنری در آن سامان سرانجام در آنجا استقرار یافت و بدون ذره ای اشراف بر زبان انگلیسی به عنوان یکی از ستاره های پولساز ژانر اکشن در آثاری چون «ترمیناتور یک و دو»، «فراخوانی کامل»، «دروغ های حقیقی»، «پاک کننده» و همچنین «Predator» درخشید ۷ سال پس از پایان دادن به دوران ۸ ساله حضورش در پست فرماندار ایالت چندین و چند ملیتی کالیفرنیا آمریکا و بازی در فیلم هایی متعدد طی این مدت هنوز به دوران خوش قبل از سیاسی شدنش بازنگشته و در ۷۰ سالگی بعید است که هرگز برگردد اما رسیدن به این سن خاص و پیری ای که حتی به رغم ورزیده ماندن بدن وی در وجود او خانه کرده است، بهانه ای شد تا وی هفته پیش در مصاحبه ای با دو شبکه تلویزیونی آمریکا از ماندگارترین خاطرات سینمایی و فیلم های شاخص و محبوب خود سخن گوید و به روزهای خوش گذشته برگردد. وی گفت: چند فیلم با زندگی من عجین شده اند و یکی از آنها «گرسنه بمان» محصول ۱۹۷۶ است که مرا با جف بریجز و سالی فیلد همبازی کرد و یک کمدی- درام جذاب بود. من در سال ۱۹۶۹ در فیلم «هرکول در نیویورک» و در سال ۱۹۷۳ در «خداحافظی طولانی» کار رابرت التمن فقید هم بازی کرده بودم اما «گرسنه بمان» تبدیل به چیزی نظیر اولین فیلم واقعی من شد.
دور از دوران اوج
آرنولد که در بازگشت به سینما از سال ۲۰۱۱ به بعد در آثاری قابل قبول اما نه چندان درخشان مانند «ایستگاه آخر»، «نقشه فرار»، «خرابکاری» و البته تریلوژی «بدرد نخورها» کنار بقیه اکشن بازان پیر رویت شده و حتی قسمت پنجم ترمیناتور و بازگشت به دنیای سارا و جان کانور دوران طلایی وی را تکرار نکرد، افزود: البته اولین فیلم هالیوودی که رل اول آن را بازی کردم، قسمت اول «کنان عصر بربریت» محصول ۱۹۸۲ بود و جالب تر اینکه مرا واداشتند همه صحنه های پربرخورد را خودم بازی کنم و استدلال آوردند که یک هنرپیشه «بدل» با سایز و اندازه های من برای بازی در صحنه های خطرناک این فیلم پیدا نکرده اند. «ترمیناتور یک» در سال ۱۹۸۴ و با کارگردانی هنرمندانه جیمز کامرون کانادایی زندگی مرا برای همیشه عوض کرد. لابد نمی دانید که ابتدا قرار بود من نه رل اصلی یعنی ترمیناتور و مسافری از جهان بعدی بلکه نقش کایلی ریز را بازی کنم اما به دلایلی در این قضیه تغییر ایجاد شد و رل ریز را به مایکل بین دادند و مرا تبدیل به ترمیناتور کردند. دلیل اصلی اصرار خودم بر فرو رفتن در این قالب بود و کامرون از چند جهت مرا امتحان کرد تا سرانجام پذیرفت.
همسرم دیگر نیامد
شوارتزنگر که حتی در آن سالها هم با لهجه ای کاملاً بدوی و آماتوری به زبان انگلیسی محاوره می کرد، اینچنین ادامه داد: «Predator» با جان مک تیرنان بسیار بیشتر از فیلم «کوماندو» مرا با ستاره های اکشن پیوند زد و آن هم در حالی که فیلم موضوعی فرازمینی داشت و از کاراکترهای فضایی و ناشناخته هم در متن قصه خود بهره می گرفت. اشتباه بزرگ من این بود که همسرم ماریا شرایور را که فقط چند روز از ازدواج مان می گذشت به محل فیلمبرداری در شهر مکزیکو بردم و او در همان جایی مستقر شد که اعضای گروه تولید فیلم بودند و چنان از بلبشو و تم ترسناک فیلم متوحش شد که پا به فرار گذاشت و دیگر به سر صحنه هیچ یک از فیلم های من نیامد.
کمتر چیزی مثل فیلم کمدی سال ۱۹۸۸ ایوان ریتمن به نام «دوقلوها» می توانست در آن مقطع از زندگی هنری آرنولد عجیب و نچسب باشد اما مرد غول پیکر جهان اکشن پس از حذف عنصر بیرحمی از رفتار سینمایی اش در این فیلم کمدی روبروی دنی دویتوی کوتوله هم حضوری قابل قبول داشت.
آرنولد در اواخر زمستان ۲۰۱۸ می گوید: ریتمن یک آشپز حرفه ای هم هست و ما هر روز نهار مهمان او در کابین اختصاصی اش در محل فیلمبرداری بودیم و من خوشمزه ترین پاستاها و کوفته قلقلی ها را در آنجا خوردم!
از خوب تا بد
قسمت دوم ترمیناتور که حتی از قسمت اول هم بهتر بود و در سال ۱۹۹۱ عرضه و عنوان جنبی آن «روز قضاوت» بود آرنولد را به دنیای خشن اش برگرداند اما او در این اکشن مجهز به اسپشیال افکت های شگفت انگیزتر برخلاف فیلم نخست نه کاراکتر بد ماجرا بلکه فردی بود که می کوشید جان کانور نوجوان را از گزند یک نابودگر مسافر از جهان آینده مصون نگه دارد تا کانور بزرگ شود و ترمیناتورها را معدوم کند. کل دیالوگ های آرنولد در این فیلم از ۱۰۰ کلمه هم تجاوز نمی کرد ولی جملات تکرار شونده او مثل «من برمی گردم» به فولکلور سینما، پیوستند و تصویر محافظت او از ادوارد فرلانگ نوجوان در قالب کانور و البته فلز ذوب شونده و دوباره سخت شونده کاراکتر ترمیناتوری که از آن جهان برای حذف کانور می آید، به مصادیق و نمونه های بزرگ تاریخ سینمای اکشن تبدیل شده اند. آرنولد می گوید: حتی در یک فیلم سراسر اکشن کامرون و دوستانش فضا و دیالوگ ها را بسیار خوب تنظیم کرده بودند. این فیلم هرگز از یادها نمی رود و برای من یک رویداد ابدی است.
منبع: Associated Press

نوشته قرار نبود ترمیناتور باشم اولین بار در بانی‌فیلم پدیدار شد.